To widzę, że tylko ja jestem elementem wywrotowym, który napomknął o jakichś nazwiskach na publikacjach sinologicznych, a dochodzenie o kogo może chodzić mogłoby wywołać małą burzę .

Co za paranoja, złożyłabym samokrytykę, ale teraz to już nawet nie wiem przed kim, wszystko  mi się już z przerażenia pokićkało  W każdym razie cieszę się, że wyjechałam zapobiegawczo

Samokrytyka zawsze mile widziana, a szczególnie już taka, która nie ma żadnych podstaw

Cesarz toleruje rewolucyjne masy dopóty, dopóki nie forsują reakcyjnych idei

doszly mnie plotki ze poznanska sinologia umarla.. czy to prawda?

Dziwne plotki... Według moich informacji wręcz przeciwnie, ma się lepiej i lepiej.

Co prawda nie jestem sinologiem, a japonistą ale mam w sumie do ciebie parę pytań i odpowiedzi.

1. Czy przez cały okres studiów uczycie się z kserówek? (Tak powiedziała mi jedna studentka 3. roku na dniach otwartych i szczerze mówiąc to dla mnie nie do pomyślenia... ucząc się z xerówek nie mam w ogóle odczucia że robię jakiekolwiek postępy )

Na japonistyce studenci uczą się głownie z kserówek i podejrzewam, że sinologia pod tym względem nie odbiega zbyt wiele. Dlaczego? Bo ściąganie podręczników z których korzysta się semestr lub rok jest nieopłacalne i dość drogie. Ja osobiście wolę uczyć się z kserówek bo nigdy nie robię notatek w zeszycie, a właśnie w podręczniku. Żal by mi było pokreślić oryginał, a z kserem nie mam takiego problemu. Nie rozumiem za bardzo co ma wspólnego posiadanie oryginału z odczuciem postępów w nauce.

2. Jak jest skład "etniczny" grupy sinologicznej?
Podobno na koreanistyce co najmniej 30%  studentów to sfrustrowani niedoszli japoniści, mało kto tak naprawdę jest tam zainteresowany Koreą.
Jak przedstawia się sytuacja na sinologii? Czy znajdę tam prawdziwych sino-pasjonatów ?

Nie wiem skąd te statystyki, ale faktem jest że na koreanistyce jest całkiem spora ilość niedoszłych japonistów. Oczywiście same proporcje zależą od danego rocznika. Przeglądając fora o Japonii, a w szczególności wątki dotyczące japonistyki można zauważyć, że część osób również sinologię traktuje jako alternatywę dla japki. Osobiście uważam, że jeśli są na sinologii niedoszli japoniści to raczej stanowią mniejszość. Jak ja zdawałam na studia nie było % z matury tylko normalne rozmowy, więc wtedy wiadomo było kogo przyjmują. Obecnie to totalny misz - masz i nie wiadomo na jakie typy trafi się w danym roku.

5. Z jakim drugim kierunkiem warto by połączyć sinologię? Może z drugą filologią? Japonistyką? Koreanistyką? Tylko nie mówcie że ekonomia, błagam, nie wyttrzymałabym 5 lat ucząc się czegoś, czego nienawidzę

Biorąc pod uwagę zapotrzebowanie na rynku pracy na filologów to raczej jako 2 kierunek wybrałabym coś bardziej praktycznego (jakiś kierunek ścisły lub techniczny). Nie koniecznie musisz to studiować 5 lat. Mając licencjat z sinologii możesz iść np na magisterskie z ekonomii (czyli tylko 2 lata studiów), ale musisz dodatkowo zdać egzaminy w czasie rekrutacji. Możesz również wybrać jakieś studia podyplomowe.

6. Czym tak właściwie można się zajmować po sinologii? Są jeszcze jakieś sensowne drogi kariery poza nauczycielowaniem i tłumaczeniami? Co myślicie o tłumaczeniach literatury? Jak na razie to moja droga kariery nr 1. Tłumaczyć takiego... Li Baia, na przykład. Albo Lu Xuna.

Co do tłumaczenia literatury w celach zarobkowych a nie hobbistycznych to popatrz sobie ile takich książek jest na pólkach, zastanów się jakie jest zapotrzebowanie na rynku na tego typu książki i przekalkuluj sobie czy z takiej pracy jesteś w stanie przeżyć miesiąc.
Co do nauczania chińskiego to zauważyłam,  że obecnie jest większe zapotrzebowanie na takich lektorów niż na japonistów.

Dziękuję wam bardzo za odpowiedzi, tego potrzebowałam 

Co do kser i podręczników... jeżeli korzystasz z podręcznika, to masz jasno rozplanowane, na jakim jesteś etapie i tego właśnie bardzo potrzebuję kiedy uczę się języka.
Ciekawa sprawa z tymi studiami...Myślałam że trzeba będzie zaczynać wszystko od zera i przechodzić 5 lat studiów! A tu tylko magisterka... to zmienia postać rzeczy...

Jeżeli chodzi o tłumaczenia... przejrzałam parę stron-wizytówek tłumaczy j. chińskiego i poziom cen za jedno tłumaczenie jest powalający, zwłaszcza za tłumaczenia ustne. A na brak pracy tłumacze chińskiego raczej nie powinni narzekać. Tak więc uważam, że z tłumaczeń jak najbardziej można się utrzymać. Nie wiem tylko jak to jest z tłumaczeniami literackimi, tutaj mamy już inny sposób naliczania zarobków (tylko jaki...?). Ja mam ciągle niedosyt niektórych publikacji na naszym rynku, chociażby przyzwoitych polskojęzycznych podręczników do chińskiego. Jedynym naprawdę wartościowym podręcznikiem jest moim zdaniem "Współczesny język chiński" Ewy Zajdler (wykładowca na UW). Uczyłam się z drugiej części, postawy za to opanowałam dzięki "Mówimy po chińsku"- wydanie pierwsze, peeełne błędów i literówek, ale metodycznie znakomita książka. Niestety ostatnio nasz rynek książkowy zalewa masa bezużytecznych publikacji pokroju "Starter z języka chińskiego", które niczego nie uczą, tylko podają słownictwo i zwroty. Nadal brakuje wielopoziomowej serii podręczników, miary co najmniej New Practical Chinese Reader....
Miałam pisać o studiach, a zrobiłam taką małą dygresję

Acha, jeszcze jedno pytanie: na jakim poziomie językowym (A1,A2,B1,B2,C1,C2) są studenci sinologii na UAM pod koniec 1szego i 2giego roku studiów?

Jeżeli ktoś mógłby odpowiedzieć na moje poprzenie pytania odnosząc je do warszawskiej sinologii, byłabym iezmiernie wdzięczna 

Co do kser i podręczników... jeżeli korzystasz z podręcznika, to masz jasno rozplanowane, na jakim jesteś etapie i tego właśnie bardzo potrzebuję kiedy uczę się języka.

Ale nikt tu nie mówi o wyłącznie autorskich kserówkach lektorów, a o kserach podręczników. Nie wiem jak na sinologii, ale na japonistyce na każdym roku był 1-2 podręczniki przewodnie i do tego ewentualnie poboczne (podręczniki/ćwiczenia bądź same luźne kserówki)

Jeżeli chodzi o tłumaczenia... przejrzałam parę stron-wizytówek tłumaczy j. chińskiego i poziom cen za jedno tłumaczenie jest powalający, zwłaszcza za tłumaczenia ustne. A na brak pracy tłumacze chińskiego raczej nie powinni narzekać.

Tak tylko, że to nie są tłumacze samej literatury a przeważnie jednak wszelkiego rodzaju dokumentów, spotkań itd. Beletrystyka to właściwie niewielki % tego czym zajmuje się profesjonalny tłumacz bo na to jest bardzo małe zapotrzebowanie. Samo wbicie się w rynek tłumaczeniowy też łatwe nie jest.