Sądzę, że perspektywy są dobre i coraz lepsze. Wiem, że jeszcze w latach 90-tych wielu absolwentów sinologii podejmowało pracę niezwiązaną z kierunkiem studiów, ale teraz takie przypadki raczej się nie zdarzają. Musimy zdawać sobie sprawę, że stosunki polsko-chińskie (w jakiejkolwiek sferze) są mocno niedorozwinięte, a zatem przestrzeń dla rozwoju jest duża.

Typowe zajęcie absolwenta sinologii to praca dla firmy (firm) zajmujących się handlem z Chinami. Można również pójść "w dydaktykę" - nauka chińskiego robi się modna. Inną możliwością jest MSZ, co oznacza konieczność dostania się na aplikację dyplomatyczno-konsularną. Można też zostać tłumaczem, ale to wymaga predyspozycji i umiejętności, których same studia sinologiczne nie dadzą (kwestia doszkolenia się w dziedzinie translatoryki). Itd. itd. Podsumowując, uważam, że człowiek inteligenty i otwarty na wiedzę znakomicie sobie poradzi dysponując takim atutem, jakim jest znajomość języka chińskiego i Chin. 

Oj, wcale nie tak koniecznie za granicą. Pamiętaj, że tam konkurencja jest znacznie większa. Zapotrzebowanie o niebo większe niż tutaj, świadomość społeczna też, ogólna wiedza o Chinach pewnie też. No i to sprawia, że w takich na przykład Niemczech na każdym większym uniwersytecie jest sinologia, albo przynajmniej bardzo intensywne kursy chińskiego. Którego uczy się całkiem sporo osób. Więc, jak rzekłem, konkurencja.

Szansą dla nas w Polsce jest wykorzystanie tej fali zainteresowania Chinami i znalezienie sobie miejsca jeszcze w trakcie procesu kształtowania się tego rynku, który w Polsce wciąż prawie nie istnieje. Zdobywszy raz odpowiednią pozycję jeszcze teraz, potem nie będziemy musieli się o to martwić.

Tak, nie sposób nie przyznać Ci jednak racji. Faktycznie, sam już nie raz i nie dwa spotkałem się z przypadkami absurdalnego i wyjątkowo butnego podejścia do sprawy i psucia rynku. Jednak wychodzę z założenia, że po jakimś czasie nastąpi, że się tak wyrażę, samoistna weryfikacja kompetencji i wartości, więc może się to jakoś wreszcie, kiedyś?, unormuje...

Są też piloci wycieczek do Chin, a także rezydenci.

Pilotów znam, ale rezydenci? Hmm... pierwsze słyszę...

Aaaa... rozumiem. Już myślałem, że nie wiem o jakichś koleżankach lub kolegach po fachu zainstalowanych w Haikou bądź Sanya (bo gdzieżby indziej...). Gwoli wyjaśnienia dla niezorientowanych: rezydentem biura podróży można być w Chorwacji czy innej Turcji - w Chinach ewentualnie rezydentem wywiadu ;-)

Oj, wcale nie tak koniecznie za granicą. Pamiętaj, że tam konkurencja jest znacznie większa. Zapotrzebowanie o niebo większe niż tutaj, świadomość społeczna też, ogólna wiedza o Chinach pewnie też. No i to sprawia, że w takich na przykład Niemczech na każdym większym uniwersytecie jest sinologia, albo przynajmniej bardzo intensywne kursy chińskiego. Którego uczy się całkiem sporo osób. Więc, jak rzekłem, konkurencja.

Pozwole sobie wlaczyc mode pod nazwa "starszy pan".
Powyzej podkreslony bardzo wazny punkt.

Ja sinologi nie konczylem i wiedze o na temat okolosinologicznej pracy tzn w rozmaitych szkolach, uczelniach czy instytutach mam w zasadzie zerowa wiec na ten temat wypowidac sie wiele nie bede. Jedyne co moge powiedziec to, ze nie jest to metoda na dobre zarobki.

Wiem, ze w mlodym wieku (pamietajcie, ze jako "starszy pan" sie wypowiadam) latwo zafascynowac sie tak egzotyczna kultura, historia i jezykiem.
I nic w tym zlego, kazdemu moze sie zdarzyc.

Zdecydowanie bardziej praktyczne podejscie do zycia to traktowanie jezyka jako narzedzia a nie jako celu.
Perspektywy dla ludzi znajacych chinski ale jednoczesnie znajacych sie na czyms na co jest praktyczne zapotrzebowanie sa duzo lepsze od tych jakie maja ludzie o szerokiej wiedzy na temat histori Chin, dawnej kultury i niuansow jezykowych.

Chiny rozwijaja sie w bardzo szybkim tempie i to stwarza mozliwosci o jakich poza tym krajem trudno marzyc. W przypadku codzoziemcow tam pracujacych (ale i dokladnie to samo odnosi sie do Chinczykow) to tempo rozwoju pozwala na robienie karier w zawrotnym tempie (zwykle ale nie zawsze z wyscigiem szczurow sie niestety kojarzacych). Tak sie jednak sklada, ze aby na ten pierwszy szczebelek wskoczyc trzeba miec do zaoferowania cos wiecej niz jezyk.

 

 

W sumie miałem pytanie w tym temacie, ale Szopen chyba wyjaśnił moje wątpliwości.

Bo co mi po samym języku i wiedzy o państwie, skoro nie mam żadnej innej specjalności. W Polsce to może da się na tym pociągnąć, ale w Chinach za sam język i biały kolor skóry chyba do pracy nie biorą ? Ja tak to rozumiem.

Za znajomosc jezyka i kolor skory rzeczywiscie nie biora do pracy.