W ogole wszystkiego było 5 osób. Trochę wstyd warszawscy sinolodzy, że tak to olaliście.

Spoko, następną konferencję zorganizujemy w Żyrardowie, albo w Markach, to zobaczymy ilu Poznaniaków się zjawi

no i poza tym chodziło mi o wykład i seminarium Witka, które miały miejsce w Warszawie. Był tylko jeden kolega z warszawskiej sinologii (niestety nie pamiętam imienia).
Co do Ciążenia - jedno z lepszych miejsc na konferencje w jakich byłem. UAM ma tam swój ośrodek konferencyjny po prostu.
A swoją drogą to moglibyście coś w końcu zorganizować 
Off topic - Wątek z zakurzonych sinologów powoli ewoluuje w stronę 'sinologii dziś'.

smutna prawda jest zdaje sie taka, ze wszyscy oprocz was sa bardziej aktywni ta dziewczyna miala jak rozumiem na imie Ewa? hehe, swiat jest maly.
U nas w Lodzi od kilku lat jest co roku konfa, i zawsze slemy zaproszenia na sinologie do UW i zawsze jest olewka, wiec to chyba cos innego niz brak informacji. Poza tym ludzie na UW potrafia chyba korzystac z googla?
prof. Witek byl w maju 2007, wyklad mial pt. "Changing viewpoints about China. Yesterday and today". Wczesniej byl z Georgetown James Millward, spec od Xinjiangu, ale to raczej moja dzialka w kazdym razie tez nie bylo nikogo z sinologii UW. Nie tlumaczy tego jak mysle fakt, ze te imprezy sie odbywaly u Lazarskiego.

ja swego czasu na mandzurskim zadupiu spotkalem pania z Polski, z ktora mielismy bardzo dobrego wspolnego znajomego, wiec zadne przypadkowe spotkania juz mnie nie zdziwia.
Co do sinologii, to chyba u nas w kraju sinolodzy po studiach sinologicznych per se patrza czesto troche z gory na tych, ktorzy zajmuja sie Chinami od innych stron. Czy tacy sa w ogole uznawani za sinologow? Chodzi tu o te dwie kategorie sinologow a i b, tak jak ich zdefiniowano w artykule z EACSa podeslanym przez Yao. Swoja droga na zachodzie tych z kat. a jest zdecydowana mniejszosc.
 Oczywiscie obie sinologie maja swoje dobre strony, ale czemu do cholery nie ma np. slownika? Choc przez kilkadziesiat lat istniala w PANie pracownia takowego slownika, etatow pare przez te kilka dekad poistnialo, no i nie ma zadnego rezultatu. To zawsze dla mnie wstyd, ze swoje slow. maja wszyscy, np. Albanczycy, Rumuni, Slowacy itp. a najwiekszy jezyk tej czesci Europy nie ma. Zreszta na tym temacie skruszylem niejedna kopie w starciach z sinologami (warszawskimi glownie) i nie znalazlem zrozumienia. Rzekomo nie ma takiej potrzeby, nie oplaca sie itp. To ciekawe, ze np. slowniki szwedzkie, tureckie, rumunskie i inne sie oplaca i leza w naszych ksiegarniach. Rezultat jest taki, ze np. w solidnej i bardzo grubej ksiazce pt. "Zhongguo yanjiu zai Ouzhou" wydanej podajze przez Beide, w ogole nie ma rozdzialu o Polsce! Jako chyba jedynym kraju europejskim (jest nawet Islandia). Lipa.

to jest spor o pietruszke, ktory dobrze obrazuje nedze tej dziedziny w Polsce. A hanyuqiao jest dla zabawy, nie ma nic wspolnego ze znajomoscia jezyka. Choc stwierdzenie "bo od nas nikomu nie chce się na to fatygować" jednak jakos obrazuje mentalnosc wielu ludzi. Na konferencjach tez nikogo nie ma bo sie nie chce fatygowac?

znam ten ból, choć ja sie zdecydowalem poki co na naukowe sprawy (i robote na drugi front), ale pewnie tez przyjdzie sie przeniesc gdzies gdzie ta zabawa ma wiekszy sens. Nie byl to zarzut wobec Ciebie, ale raczej wobec izolacjonistycznych tendencji czesci srodowiska sinologicznego z UW.

Jasne. Kazdy ma swoja dzialke, i to jest zupelnie naturalne. Chiny, Azja czy kazdy inny region sa tak wielkie, ze nikt nie moze zajmowac i interesowac sie wszystkim. To wysilek zbiorowy.
Czy jednak to, ze kazdy ma swoj teren oznacza, ze mamy sie wzajmnie ignorowac i wykazywac zerowe zainteresowanie cudzymi badaniami? Chyba nie o to chodzi w nauce. Twoj argument jest wlasnie jednym z przejawow tego izolowania sie, o ktorym mowie. Ja pare wykladow o Korei zaliczylem i uwazam, ze duzo na tym skorzystalem, chociaz zajmuje sie zupelnie czym innym. Chociazby pod wzgledem metodologii.
Nie jest to tylko problem UW czy Polski, ale poza jej granicami chetniej sie slucha innych. U nas nawet malo kto przychodzi posluchac czy nawet opowiedziec o tym co robi. I to jest ten problem.
A tym czym sie zajmujesz? Chetnie sie dowiem i czegos naucze.