W Chinach wyladowalem rok po Szopenie i juz zostalem... Na poczatku zaliczylem kilka lat u konkurencji UW, choc jeszcze wczesniej "tlumaczylem" dla siebie w pocie czola z trudem zdobyte w Ambasadzie ChRL ksiazki o SzW, korzystajac z wielkiego 4-tomowego slownika chinsko-rosyjskiego (ciekawe, czy ktos sie na niego natknal).  Teraz przezywam depresje wieku bardzo dojrzalego, bo i tu zle, i tam nie dobrze...

Swoja droga gratulacje dla zalozyciela forum, dobra inicjatywa i miejmy nadzieje, ze forum bedzie zdobywac coraz wieksza popularnosc,

YLK

Cytat: YLK w 16 Sie 2008, 20:05

korzystajac z wielkiego 4-tomowego slownika chinsko-rosyjskiego (ciekawe, czy ktos sie na niego natknal). 

Ależ oczywiście - przecież to klasyk :-)

Jestem pod wrazeniem, myslalem, ze malo kto o nim wie, swoj kupilem zdaje sie w 1984 (NB w ksiegarni Orpanu na Mielzynskiego), ciekaw jestem w ktorym Ty sie z nim zetknales i gdzie?

W Chinach wyladowalem rok po Szopenie i juz zostalem...

Teraz przezywam depresje wieku bardzo dojrzalego, bo i tu zle, i tam nie dobrze...


YLK

Bez przerw zadnych?
Niezle.


Depresja sie mnie nie czepila.
Ja w pewnym momencie stwierdzilem, ze wystarczy i poszukalem latwiejszego miejsca do zycia, powrot do Polski nie wchodzil w gre wiec ciut dalej od domu myknalem. I zadowolony jestem.

Mam dziwne wrażenie, że lecieliśmy do Chin tym samym samolotem. Ił-64 z Warszawy, międzylądowanie w Moskwie. To był początek września 1990 roku, w Pekinie nie było jeszcze autostrady z lotniska. Skrót "YLK" też mi się jakoś zgadza (wg pinyinu). Po tej stronie śwatowej siatki siedzi skrót TMS (też wg pinyinu). Zgadza się czy może biorę Cię za kogoś innego?

Witaj Szopen,

Bez przerw - chyba ze liczyc wakacyjne, jednomiesieczne przyjazdy do kraju na wakacje, zreszta niekiedy raz na 3-4 lata. Tak wiec teraz dobiega konca 18 rok, a za 2 tygodnie wejde w 19.
Nie wierze, ze nie byles rozdarty i nie miales dosc - inaczej byc nie emigrowal dalej.
Mysmy tez mieli takie plany swego czasu (Australia/NZ/Kanada), ale jakos nie podjelismy decyzji. Kontakt z Ozzies dal nam wiele do myslenia... NB pamietasz Ozy?

No ale najwazniejsze, ze jestes zadowolony, zazdroszcze, a zycie jak zycie, ma blaski i cienie, gdziekolwiek by sie nie bylo...

Prawie 19.
Szacunek.
Z tych co razem ze mna przyjechali to chyba tylko Maciek w Shanghai i Edyta w Pekinie. Im w przyszlym tygodniu zacznie sie dwudziesty rok. Pol zycia.

Rozdarty to naprawde nie bylem.
Patrzac w przyszlosc pozostanie w Chinach nie wygladalo na dobra opcje z kilku wzgledow, zorientowalem sie co i jak mozna zrobic, jakie sa mozliwosci i w nowym kierunku zadzialalem.
Tutaj znalazlem sie we wlasciwym miejscu i we wlasciwym czasie i dzieki temu sprawy ulozyly sie bardzo rozsadnie. Robie tutaj w zasdzie dokladnie to samo co w Chinach robilem (az tak wielkiej roznicy pomiedzy kreceniem lodow a mordowaniem kurczakow nie ma), zycie moze i intensywne ale w porownaniu z Chinami luz.

Powietrza wcale nie widac.

Ozzies sa z mojego punktu widzenia calkiem normalni, moze dla tego, ze ja z nimi i z tymi z sasiedniej wyspy lat wiele pracowalem i wiedzialem czego oczekiwac.

A Ozy pamietam, mgliscie bo mgliscie ale tak.
 

NB a piwo tez juz gwozdziem otwierasz?

Mieszkajac w DongBei paru uzytecznych metod otwierania piwa sie nauczylem, zapalinczka czy tez ulubiona tam paleczkami.

Tutaj otwieranie butelek nie jest az takim wyzwaniem intelektualnym bo kapsle sie po prostu odkreca.

Przyznam sie, ze wyjezdzajac z Chin nie wiedzialem jak to da sie przezyc i majac w zasadzie zero doswiadczenia w doroslym zyciu poza Chinami nie mialem pojecia jak wiele rzeczy dziala i jak sie naprawde w innej rzeczywistosci funkcjonuje.
Okazalo sie, ze nie taki diabel straszny i najbardziej skomplikowana rzecza bylo nauczyc sie jezdzic samochodem po kilkunastu latach przerwy (i po lewej stronie ulicy na dokladke).

Nawet raz decyzji nie pozalowalem.
Czas na nas juz byl po prostu.