No i sorry Jolanta za porwanie watku

No i sorry Jolanta za porwanie watku 

Z mojego punktu widzenia studia w kraju i zagranica to nie to samo i inaczej powinno sie traktowac kolesi czy kolezanki, ktorym nagle odechcialo sie kontynuowac te ostatnie. Np. wysylac do kamieniolomow, zeby odpracowali wyrzucone na ich nauke przez podatnikow pieniadze, moze niech kopia kanaly na Zulawach...

Podobnie powinno sie potraktowac tych, ktorzy nie poczuli sie do odplacenia ojczyznie za nauke za granica i nie wrocili do kraju.

Tu mam ciut inna opinie ogolnie ale mniejsza o to.

W naszym konkretynym przypadku mielismy stypendia i polskie i chinskie.
Patrzac na w sumie szesciocyfrowe sumy podatkow, jakie w ostatnich moich latach w Chinach placilem to chinski rzad dobrze na tym stypendium wyszedl.

A przy okazji - ile z tych osmiu osob, ktore skonczyly studia tutaj, wrocilo do kraju, orientujesz sie moze?

Ja mam wrazenie, ze tylko Marek K z beidy, i to bardziej z koniecznosci, niz wlasnego wyboru.
Wajdzialko chyba zapuscilo korzenie w Sztatach, Maciej i Edytka sa tutaj, byl jeszcze Grzesiek, Lesiu, Jozef (tez chyba jest w USA), Ty na antypodach, niejaka Irmina jeszcze byla, pewna sympatyczna kolezanka ktora pojechala do Japonii (chyba razem w Tianjinie pracowaliscie), w sumie chyba bylo Was wiecej niz 8/9.

Bardzo jestem ciekaw, wiec pisz szybko.

Troche mieszasz roczniki, glowna grupa na waijiao na Beida, ktora do stanow sie wyniosla to rok czy dwa przed moim.
Z naszej osemki Grzesiek z Beida i Marcin z Hangzhou pojechali do Polski chyba od razu po studiach, pozniej Marek jak piszesz z koniecznosci, Bogna i Fabiola rzeczywiscie razem ze mna i Mackiem w Admiro pracowaly (z dzisiejszej perspektywy to byla piekna katastrofa), pozniej Fabi rzeczywiscie do Japoni sie wyniosla, Bogna mieszkala w Tianjin gdzie jej maz jakies interesy prowadzil (mieszkali w tym samym kompleksie co ja wiec czesto sie widywalismy gdzies tak do konca 1998, co dalej nie wiem). Jozek po chwili w stanach spedzonej teraz mieszka w Singapore. Maciej w Shanghaju a Edyta w Pekinie.
Mnie pod kreske 2 lata temu rzucilo.

A i jeszcze byl Tomek (nie wiem czy znasz, 2 lata starszy niz ja), ktory gornictwo w Shenyang skonczyl, troche po studiach w Chinach popracowal, pozniej do Polski wrocil na kilka lat i pozniej do Chin powrocil, w Shanghaju mieszka od lat wielu.

Ot nosi ludzi po swiecie, kazdy szuka swojego na nim miejsca.

Szopen, dzieki za informacje, rzeczywiscie najprawdopodobniej pokrecily mi sie roczniki, ale bylem przekonany, ze wszyscy z tych, ktorych spotkalem, przyjechali po Tian'an'menie. Teraz jednak przypominam sobie, jak wajdzialko opowiadalo o rosjanach, kombatantach z Afganistanu, ktorzy uspokajali naszych stypendystow, kiedy czolgi pojawily sie kolo Yuyanu, a nasza ambasada byla jedna z ostatnich, ktora ewakuowala wowczas swoich studentow.

Czyli musieli przyjechac przed 1989.

Tomka z Shenyangu nie kojarze, takze z Shanghaju; mieszkam tu juz troche ale jakos nie wpadlismy na siebie. Jesli ma dzieci, ktore chodza do punktu konsultacyjnego przy Chipolbroku, to pewnie byla/bedzie okazja do poznania.

NB nie wiem jak inni, ale czekam wciaz na Twoje zdjecia z Tybetu, jak je bedziesz odgrzebywal, to moze jeszcze cos z dawnych czasow z Pekinu znajdziesz. Ja tez postaram sie ze starych fotek cos wrzucic.

Pozdrowionka.

Przed 1989 byly chyba 2 roczniki, po napewno 1 (moj), moze 2 i na tym sie chyba skonczylo.

Tomek (ten sam co razem z nami do Tybetu pojechal) pracuje w niemieckiej firmie zajmujacej sie piecykami do pieczenia kurczakow w KFC, dzieci w Shanghaju nie ma.

Przyznam sie, ze nawet nie wiem gdzie tych zdjec szukac, jak bede mial chwile czasu (o co nie tak latwo) to poszperam.