Ja jestem jak najbardziej za, uwielbiam takie przedsięwzięcia, tyle że... od literatury chińskiej trzymałem się zwykle na odległość dość niemałą. W całości poświęciłem się historii, więc wiedzę literaturoznawczą mam raczej szczątkową.

Próbowałem kiedyś zabrać się za coś podobnego z okresu maoizmu, jednak trochę się przeraziłem, kiedy uświadomiłem sobie, jakiego ogromu pracy by to wymagało i poświęcenia jakiego czasu potrzebowało. A czas musiałem zarezerwować na studiowanie, więc pomysł odłożyłem do zastanowienia się nad nim później.

Ale dzięki temu mam jako takie pojęcie w temacie literatury prawie (naj)nowszej

Chodziło o coś takiego, co miałoby z 500-800 stron. Ogrom jest taki ze jedna osobo nie jest w satnie tego zrobic, dlatego potrzebni sa ludzie, co najmniej 10 ludzia trzeba wedlug mojego algorytmu

No, no, jeśli szacunki sięgają 500-800 stron, to widzi mi się tu całość...

Hm, zaczynam się zapalać do pomysłu. To teraz pozastanawiam się trochę, jak wygląda moja wiedza na ten temat i moje kompetencje.

Widzicie, pomysł jest o tyle dobry, że z doświadczenia już wiem i widzę, jak rośnie zainteresowanie Chinami w Polsce. Od półtora ponad roku prowadzę ten swój serwis, w googlach jest na całkiem niezłych pozycjach, więc co i rusz ktoś do mnie pisze z jakimś pytaniem, ewentualnie z przyczynkiem do dyskusji. Miedzy innymi dlatego zacząłem myśleć w pewnym momencie o takim forum, pytań otrzymuję z czasem coraz więcej.

A najbardziej cieszy mnie to, że przeważają sprawy w miarę sensowne, problemy typu "zrobiłem sobie tatuaż i chcę się upewnić, że znaczy on to, co miał znaczyć" są w mniejszości.

I to właśnie rosnące zainteresowanie, jak mi się zdaje, daje w Polsce jeszcze dość spore możliwości i spore pole do popisu dla chcących zabrać się za poważne i porządne przedsięwzięcia.

ja myślę, że wydawnictwo Dialog mogłoby być dobrym "celem", albo Universitas, w końcu wydają całą serię książek o Azji, w tym tę wielką Antologię " Estetyka chińska".

No dobra, ale małe wydawnictwa płacą kiepsko, roboty jest dużo, a w międzyczasie trzeba z czegoś żyć. Pomysł jest chwalebny, ale moim zdaniem nierealny.

O! A jak się ten pan nazywa? W Chinach poznałem kilka osób z poznańskiej sinologii i kto wie, kto wie, może mi się obiło to i owo o uszy

Akurat ten to japonista choć po chińsku też śmiga, a jest nim dr Maciek Kanert.

Ponoć japoniści z UW bardzo by go chcieli wykraść z Poznania, ale my go nie oddamy . Myślę, że jakby się do niego zgłosić z gotowym projektem to zgodziłby się to wydać.