A wiecie co w tym wszystkim najciekawsze?

Że, do stu gamratek, nigdy nigdzie, ani wcześniej, ani później, nie czułem się tak bezpiecznie, jak właśnie w Chinach! Niech tam sobie plują, sikają, smarkają w palce (chusteczki używając tylko do ich wytarcia) etc. Do tego można się przyzwyczaić. Ale przemierzając nocą ulice centrum Warszawy (bądź co bądź bezpiecznej) nie czuję się do końca bezpiecznie. Stan wzmożonej czujności to normalka.

A w Chinach? A gdzie tam! Łaziłem po większych i mniejszych zakuprzach Wuhanu, szwendałem się całymi nocami po ulicach, zaułkach, osiedlach i slumsach. I co? Ba! Otóż nic. Nigdy w życiu nie czułem się tak bezpiecznie w mieście, czy to w dzień czy w nocy, jak właśnie w Wuhanie. I ani razu nie musiałem tego pożałować.

A wiecie co w tym wszystkim najciekawsze?

Że, do stu gamratek, nigdy nigdzie, ani wcześniej, ani później, nie czułem się tak bezpiecznie, jak właśnie w Chinach! Niech tam sobie plują, sikają, smarkają w palce (chusteczki używając tylko do ich wytarcia) etc. Do tego można się przyzwyczaić. Ale przemierzając nocą ulice centrum Warszawy (bądź co bądź bezpiecznej) nie czuję się do końca bezpiecznie. Stan wzmożonej czujności to normalka.

A w Chinach? A gdzie tam! Łaziłem po większych i mniejszych zakuprzach Wuhanu, szwendałem się całymi nocami po ulicach, zaułkach, osiedlach i slumsach. I co? Ba! Otóż nic. Nigdy w życiu nie czułem się tak bezpiecznie w mieście, czy to w dzień czy w nocy, jak właśnie w Wuhanie. I ani razu nie musiałem tego pożałować.

Pod tym wzgledem Tianjin jest na pierwszym miejscu na swiecie. Kto nie mieszkal nie moze sobie wyobrazic uzasadnionego poczucia bezpieczenstwa.
Wprawdzie ma to swoje ciemniejsze strony: widoczna noca obecnosc policji, blokady i sprawdzanie samochodow/taksowek, bezpardonowe kary (kilka miesiecy) za wykroczenia ale z punktu bezpieczenstwa sytuaja niesamowita.


Z drugiej strony nie mozna tak zupelnie generalizowac bo sa miasta w Chinach gdzie nie jest tak milo i bezpiecznie, glownie chodzi o DongBei gdzie krewki temperament mieszkancow powoduje czeste rekoczyny i w dzien i w nocy.
Nie wiem jak obecnie ale przez wiele lat Harbin byl bardzo niebezpieczny dla cudzoziemcow noca, to wynikalo z dosc duzej obecnosci Rosjan i podejsciu Chinczykow, ktorzy kazdego bialego brali za Rosjanina (co ciekawe murzynie nie mieli problemow). 

Cytat: YLK w  4 Lut 2009, 13:30

Dodatkowy problem, to wieksza u Chinczykow tolerancja na tlum i zgielk, oni wydaja sie po prostu lepiej znosic fizyczna bliskosc obcych ludzi i duzy halas, podczas gdy w nas - nie przyzwyczajonych do tego - budzi to po pewnym czasie agresje i frustracje.

Nie wiem czy to mozna nazwac tylko "wieksza tolerancja" bo to jest bardzo istotny element ich swiadomosci i kultury wlasnie.

W przeciwienstwie do wielu innych kultur Chinczycy bardzo niepewnie czuja sie w miejscach pozbawionych tloku i halasu. Na tak zwanym lonie natury wiekszosc wymieka bardzo szybko.

Przekonanie malzonki do spedzenia nocy poza miastem zajelo mi chwile, teraz juz sie przyzwyczaila ale kilka pierwszych wypadow zbyt pewna siebie nie byla.

Trudno mi okreslic, czy jest to cecha charakterystyczna dla psychofizjologii Chinczykow, czy tez tylko kulturowa. Zawsze mialem wrazenie, ze sklonnosc do trzymania sie w kupie i halasowania byla w mniej czy wiekszym stopniu uwarunkowana rowniez biologia.

Zwroc uwage, ze czesto wlaczaja TV na full i przyjmuja gosci, a rozmowy tocza sie z przekrzykiwaniem halasu z pudla. Halas nie tylko nie przeszkadza, ale jest wrecz potrzebny. Moze to sila przyzwyczajenia, nie mam pojecia.

Zgadzam sie z Toba, ze czynnik kulturowy jest tutaj bardzo wazny.

Moj znajomy, ktory mial okazje przez parenascie lat byc zonaty z Chinka, takze wspominal mi, jak owczesna zona wymiekala, gdy spedzili kilka dni samotnie w domu w gorach. Dokladnie taka sama sytuacja, jak ta, o ktorej piszesz.

Tego po prostu nigdy nie zaakceptuje.

O nie, droga Edyto, albo to zaakceptujesz i się przyzwyczaisz, albo sfiksujesz po jakimś czasie, przełoży się to na inne sfery życia w Chinach, znienawidzisz Żółtych Braci i nigdy więcej nie będziesz chciała tam wrócić, lecząc wpierw przez kilka miesięcy "post-traumatic disorder"

To po prostu inna kultura. Akceptując jej zalety, musimy się też nauczyć jak akceptować jej wady.

Howgh! I tyczy się to również osobliwej kultury drogowej

zależy jak długo ten pobyt trwa (a mówimy tu o dość długich pobytach). Rzeczywistość w Chinach zaś bywa jeszcze bardziej szara niż ta polska, a na północy zimą lessowo-mroźna, co w moim przypadku często bywa mocno depresyjne.

Tak, jak człowiek tak łazi po mieście i patrzy to go nachodzą myśli, się człowiek zastanawia: rzeczywiście z czego wynika ten kontrast w zachowaniu? Ja osobiście bardzo żałuje ze nie doczytałem "Przemiany obyczajów w cywilizacji Zachodu" autorstwa Norberta Eliasa, tam jest dość ładnie pokazane (pomijając cale rozważania o przeciwstawieniu w języku niemieckim pojęć "kultura" i "cywilizacja"), jak bardzo ten cały reżim formalny, któremu poddany jest człowiek "kulturalny" (czyli nie-cham, nie-prostak) ma charakter relatywny i uwikłany historycznie. To ze to ułatwia życie jest ściemą, pisanie takich rzeczy jest jedynie dowodem na to w jakim stopniu system ten uległ internalizacji, nie ma on żadnego innego znaczenia jak tylko wyznaczenie różnicy. Pierwotnie chodziło o różnice pomiędzy  stanem szlacheckim a pozostałymi stanami... potem? Odsyłam do Eliasa. Dystynkcje można zawsze przeprowadzić inaczej.
Co jest warte namysłu, przynajmniej dla mnie, to te zamiłowanie Chińczyków do small talków i stawianie tych samych rytualnych pytań, zwłaszcza o pochodzenie. Większość ludzi nie ma najmniejszego pojęcia o Polsce i miesza im się 波兰，芬兰，荷兰. Choć bywa ze zdarzaja sie rozmowcy, ktorzy staraja sie zablysnac i np. zadaja pytanie o to czy w Polsce mieszkaja sami Żydzi

Witam,

Chciałabym zacząć od tego, że uwielbiam  życie w Chinach i z pewnością wrócę tam na dłużej ale muszę zgodzić się z autorem tematu. Ja rozumiem, że Chiny można uwielbiać i cieszyć się życiem tam ale nie powinniśmy zaprzeczać podstawowym faktom życia codziennego w  Chinach.

Chińczycy plują, bekają, wymiotują na ulicach, publicznie załatwiają również inne potrzeby fizjologiczne, w toaletach często nie trafiają do dziury i dekorują ją na około zostawiając w bonusie kupę niedopałków. W pociągach świnią niewyobrażalnie, plują pod siebie i potem na tym siadają, dzieci sikają do śmietnika przy którym stoisz, palą bez otwierania okien. Poza tym palą wszędzie w taksówce, restauracji etc. Widok po posiłku w restauracji tez potrafi zatrwożyć. Kultura prowadzenia pojazdów została już wspomniana. Pozostaje jeszcze kwestia chińskiego disco polo  puszczanego permanentnie w każdym publicznym środku komunikacji, najlepiej przez kilka osób na raz jakby robili sobie konkurencję. Awantury na dworach, przy zakupach. Wpychanie się w kolejki i udawanie głupiego, że nie wiedzą o co chodzi. etc.

Kultura" codzienna, zasady dobrego zachowania itp w jakich nas wychowano nie sa czyms uniwersalnym i na calym swiecie jednakowym.
To nie jest jedyna, poprawna i nie podlegajaca dyskusji "kultura

To nie jest kwestia odmiennej kultury. To jest kwestia zaniku kultury.
Kraj ten wybił swoje elity, zniszczył kulturę wysoką, sztukę, dziedzictwo historyczne. Chcecie mi powiedzieć, że Chińczycy zawsze pluli i sikali po kątach? I że to właśnie jest kultura kraju środka, który był w swoim czasie najbardziej rozwiniętym na świecie? Przepraszam ale takie twierdzenia są uwłaczające dla samych Chińczyków. Nie możemy nazywać kulturą tak niezwykłego kraju i narodu takiego prymitywizmu. I naprawdę nie piszcie, że patrzę na to z perspektywy europocentrycznej. Jest to raczej perspektywa nie zapominająca o ewolucji rodzaju ludzkiego. i dotychczasowych osiągnięciach Chińczyków

Skoro ma to być wyjątkowa kultura narodu chińskiego to dlaczego nie jest tak na Tajwanie? Bo nie przeszli oni przez takie piekło jak Chińczycy na kontynencie.  Nie żyli oni w takiej nędzy i tak bardzo skoncentrowani po prostu na przeżyciu. Wszyscy czytaliśmy w liceum o zaniku kultury w człowieku w chwilach ciągłego zagrożenia życia.

Dlaczego w Pekinie, czy ludzi bogatszych takie zachowania zanikają czy są negowane?
Dlaczego któryś z oficjeli partyjnych nie beknie lub nie splunie sobie w trakcie przemowy dla dodania kolorytu?
Czyżby na Tajwanie i wśród warstw wyższych wyrzekano się tradycyjnej kultury chińskiej? Chcecie mi powiedzieć, że Chińczyk musi bekać, pluć etc bo inaczej nie byłby Chińczykiem?

Ja rozumiem, że szok kulturowy bywa straszny i momentami ma się ochotę specjalnie tym Azjatom robić na złość, ale czy nie można po prostu olać tych ich „wad” i cieszyć się z pobytu? Ja wiem, że mnie jest łatwo mówić bo jeszcze w żadnym państwie azjatyckim nie byłam, ale prawdopodobnie właśnie olewałabym to co mnie wkurza i patrzyłabym na pozytywne strony takiego wyjazdu bo w końcu pobyt np. w Chinach kiedyś się skończy i trzeba będzie wrócić do szarej, polskiej rzeczywistości.

Niltinco kiedy zaczynasz się zakochiwać w kraju, w którym żyjesz, kiedy uwielbiasz jego ludzi, gdy po prostu pobyt w kraju jest Twoim życiem, a nie po prostu wycieczką trudno Ci się odciąć od rzeczywistości. Oczywiście, że człowiek zagryza zęby i udaje, że nic się nie stało gdy po raz kolejny prawie obsikało go chińskie dziecko. Ale to nie o to chodzi, żeby znosić to wszystko. Ciężko jest patrzyć na to jak naród zniszczył sam siebie. Na konsekwencje błędów historii.

Chiny to mój ulubiony kraj na świecie. I wierzę, że Chińczyków stać na więcej niż to wszystko o czym wspomniałam. Wierzę, że to nie jest kultura chińska tylko cena jaką płaci naród za błędy swoich przywódców. Spójrzmy na to jak wygląda Polska i ile czasu zajmuje nam odrodzenie się po wymordowaniu polskich elit w czasie II WŚ oraz po komunizmie. Jestem przekonana, że Chiny odrodzą się kiedyś nie tylko jako potęga gospodarcza ale i powrócą do swoich bogatych tradycji kulturowych.

To chyba tyle.