Witajcie .
Śledzę to forum od dawna i mimo że trafiłam już na wątek traktujący o wyższości córki chińskiego właściciela baru z sajgonkami nad brakiem jakiegokolwiek nativa to mam kłopot. Od pewnego czasu uczę (bez przyjmowania korzyści - wiem wiem, psuje rynek xD) obywatela Tajwanu naszej pięknej mowy ojczystej i zastanawiam się czy ma sens poproszenie go o pomoc przy mandaryńskim. Znam trochę znaków (uczę się japońskiego co nieco ułatwia sprawę), trochę gramatyki. Kolega zna putonghua jak i tajwański ale czy nie namiesza mi przypadkiem? Podręczniki są (anglojęzyczne i polskie), słownik będzie za tydzień(collins - używam do japońskiego od dawna i jest ok). Mam: próbować, przeczekać czy "a idź się utop dziołcha z tymi swoimi pomysłami" xD?
Pozdrawiam wszystkich serdecznie .

Mojej grupie na lektorat przydzielono Tajwankę i jestem zadowolona z tego jak prowadzi zajęcia. Jedną uciążliwością dla niektórych (chociaż u mnie nikt nie narzeka bo jakoś tak łatwiej nam się przyswaja) mogą być znaki w zapisie tradycyjnym. Chcąc nie chcąc musimy umieć przede wszystkim takie bo nauczycielka tylko takimi zapisuje nam zdania na tablicy i tylko takie występują u niej na testach.

No i nauczysz się (moim zdaniem) jedynych poprawnych form znaków ;-)

Dzięki czemu będziesz miała drobne kłopoty z przeczytaniem ponad 90% powstających współcześnie tekstów w języku chińskim ;-P

A tak poważnie: również moim zdaniem nie ma przeciwwskazań, żeby uczyć się mandaryńskiego od Tajwańczyka (byle był porządnie wykształcony, co się tyczy również ewentualnego nauczyciela z Kontynentu). Po prostu będzie to tajwańska wersja mandaryńskiego - trochę inna niż kontynentalna, ale nie na tyle, żeby były wzajemnie niezrozumiałe.

Cytat: Yao laoshi w 18 Kwi 2010, 06:05

Dzięki czemu będziesz miała drobne kłopoty z przeczytaniem ponad 90% powstających współcześnie tekstów w języku chińskim ;-P

Nie zgodzę się, że będzie to jakiś wielki problem.

Apeluję o czytanie ze zrozumieniem! Napisałem drobne kłopoty, a nie wielki problem, w dodatku żartem.

Dyskusja o tym, które znaki są bardziej autentyczne czy ogólnie lepsze, nie ma najmniejszego sensu. Wszystko zależy od tego, do czego mają posłużyć.

Faktem jest - czy się to ortodoksom podoba, czy nie - że przytłaczająca większość współczesnych tekstów chińskich pisana jest, drukowana i publikowana w znakach uproszczonych, bo to jest podstawowy sposób pisania dla przytłaczającej większości rodzimych użytkowników języka chińskiego.

Oczywiście, jeśli ktoś swoje plany (życiowe, zawodowe czy naukowe) wiąże z Tajwanem czy Hongkongiem, powinien się uczyć znaków nieuproszczonych (a w tym drugim wypadku to może lepiej kantońskiego), ale jeśli interesuje taką osobę współczesny Kontynent, nie będzie to praktyczny pomysł.

Ja sądzę, że większość osób dobrze znających język chiński i tak czyta w obu systemach - z reguły w jednym lepiej, w drugim gorzej, w zależności od praktycznych potrzeb. W takim wypadku konwersja rzeczywiście nie jest problemem. Ja poświęciłem pewnie jakieś 95% czasu i uwagi znakom uproszczonym, ale oczywiście i nieuproszczone czytam - jeśli istnieje taka potrzeba. Istnieje rzadko, ale to - jak powiadam - sprawa indywidulana.

Bardzo dziękuje wszystkim za odpowiedzi  ^^. Uczę się z książki "Współczesny język chiński" i tam są podane obie wersje znaków. Szukam podręcznika z bopomofo zamiast pinyin, najlepiej po angielsku - moglibyście mi coś poradzić? ^^

Uczę się z książki "Współczesny język chiński" i tam są podane obie wersje znaków.

Jak z niej korzystasz to powinnaś uczyć się obu wersji znaków na raz, bo tam część dialogów jest w uproszczonych a część w tradycyjnych. Swoją drogą, ciekawe czemu podręczniki do języka angielskiego na poziomie początkującym prezentują tylko jeden wariant tego języka a nie uczą równolegle British English, American English i Australian English