Czy ktoś korzysta już w nauczaniu z nowego polskiego podręcznika Ewy Zajdler, Marcina Jaocbyego i Qian Li 'Współczesny język chiński" (Wydawnictwo Akademickie Dialog, W-wa, 2008).
Ja wprowadziłem go już w kilku grupach, na razie nie przerobiłem go w całości, więc jakiejś ostatecznej recenzji wystawić nie mogę. Kilka rzeczy mnie uderzyło - np. wprowadzenie 个 niemal na samym początku (druga lekcja) bez wytłumaczenia czym są klasyfikatory, jaką pełnią rolę i co to w ogóle jest.
Drugie rozwiązanie, do którego mam pewne zastrzeżenia, to mieszane stosowanie 简体字/繁体字 (na końcu każdej lekcji jest krótki tekst w fanti, z podanym pinyinem - co dla grup uczących się jedynie jianti jest pewną komplikacją).
W dodatkowych informacjach językowo-kulturalnych (nazywa się to "może się przydać" - 实用为主) sporo jest informacji o różnicach kontynentalno-tajwańskich, z lekką, jak mi się wydaje, nadreprezentacją Tajwanu i pewną nieznajomością realiów 大陆 - np. informacja jakoby 块 było terminem rzadko stosowanym na kontynencie w odniesieniu do pieniędzy.
Generalnie jednak świetnie, że w końcu pojawił się jakiś fachowo przygotowany podręcznik do chińskiego, który może być wykorzystywany nawet jako samouczek. Trzy płyty CD z chińskimi lektorami i przejrzystą numeracją ścieżek są także dużym atutem. Do tego cena 30 złotych z groszami. Pewnie kolejne wydania będą doskonalone (nakład 1000 egz. jest po prostu śmiesznie niski), no i miejmy nadzieję wydaną zostane dalsze części kursu.
Ciekaw jestem Waszych opinii.

700 zwrotów jak na pierwszą część podręcznika dla początkujących to całkiem sporo.

Ja podręcznika niestety nie widziałem, ale pomysł łączenia znaków uproszczonych i nieuproszczonych w podręczniku dla początkujących, jak również prezentowanie w nim językowych między Kontynentem a Tajwanem wydaje mi się mocno chybiony. Rozumiem intencje autorów, ale na tym etapie nauki takie rozwiązanie może prowadzić jedynie do niepotrzebnego zamętu w głowach uczących się. Coś mi się wydaje (to tylko intuicja), że autorzy uczyli się chińskiego na Tajwanie, co zapewne sprawiło, że trudno im zaakceptować fakt, że znaczna większość użytkowników mandaryńskiego mieszka na Kontynencie i posługuje się na co dzień znakami uproszczonymi.

Niestety, nie widzę żadnego racjonalnego uzasadnienia dla wciskania znaków nieuproszczonych i "tajwanizmów" do pierwszego i jedynego póki co podręcznika dla początkujących na polskim rynku wydawniczym. To mniej więcej tak, jakby opublikować pierwszy podręcznik do francuskiego i opierać go na konwencjach językowych Quebecu... Dla językoznawców to może i ciekawe, ale dla przeciętnego użytkownika to bezużyteczna fanaberia.

Dr Zajdler również studiowała i kilka lat spędziła na Tajwanie. Poza tym jest jego wielką miłośniczką i orędowniczką, co dawała nam na zajęciach wielokrotnie otwarcie do zrozumienia, mówiąc na przykład o Tajwanie jako "jedynych prawdziwych Chinach", ponadto uczyła nas właśnie z tajwańskiego podręcznika. Myślę, że to właśnie dr Zajdler odegrała tu kluczową rolę i starała się przeforsować jak najwięcej "tajwanizmów".

Na moje pytanie dotyczące drugiej części podręcznika uzyskałem taką odpowiedź z wydawnictwa Dialog :

druga (i jak na razie ostatnia) czesc chinskiego podrecznika ukaze sie pod
koniec grudnia 2008 roku.

Skoro przebiłeś się już przez pierwszą część, powinieneś teraz rozszerzyć i urozmaicić materiały z których korzystasz. Co kilka podręczników to nie jeden, szczególnie że ten tu omawiany ideałowi jest dość daleki, z tego co się zdążyłem zorientować.

Ja właśnie mam zamiar zacząć korzystać w nauczaniu z podręcznika, o którym mowa. Oprócz uwag, które zostały już opisane, rzuciła mi się w oczy przeładowanie publikacji terminologią językoznawczą. Dla sinologa i kogoś, kto sie o językoznawstwo otarł jest to ciekawy dodatek, ale dla polskich 老百姓ów to chyba overkill. A z pewnych źródeł wiem, że w pierwszej wersji było takich językoznawczych wtrętów dużo więcej, tylko wydawnictwo uprościło. Mimo wszystko wygląda na solidny podręcznik i dobrze, że wreszcie coś się w Polsce zaczyna w tym temacie dziać.

2008 rok minął, a kontynuacji podręcznika "Współczesny język chiński" próżno szukać. Zainteresowałem się jednak inną pozycją.
By nie zakładać nowego wątku chciałem zapytać Szanownych Forumowiczów, czy mieliście styczność z inną książką, również pani Ewy Zajdler, "Gramatyka Współczesnego Języka Chińskiego. Składnia I Semantyka" ?
Chciałbym poznać wasze opinie, przymierzam się do kupna, choć przeczuwam, że będzie to dla mnie jeszcze zbyt wysoki poziom.