Ja co prawda jeszcze nie zaczęłam się uczyć chińskiego (lektora chyba nam muszą z łapanki dać bo gdzieś zaginął w akcji), ale miałam styczność z podręcznikami/rozmówkami do nauki chińskiego. Osobiście odradzam tego typu naukę jakiegokolwiek języka bo samouk nie wie kiedy i jakie błędy robi (a każdy uczący się takie błędy popełnia), nie nauczy się mówić bo konwersacje z samym sobą mogą być ćwiczeniem na zapamiętanie słówek/konstrukcji gramatycznych ale są właściwie tylko dodatkiem do prawdziwej nauki mówienia. Dodatkowo samouk sam nie nauczy się poprawnie wymawiać tonów. Owszem, jeśli ktoś ma bardzo dobry słuch to pewnie nie będzie mieć z tym aż takiego problemu i być może nawet niektórzy sinolodzy mają problem z poprawnym nauczeniem się wymowy, ale jednak dobrze jest mieć kogoś kto czuwa nad taką nauką i koryguje błędy (raz źle nauczonej rzeczy bardzo trudno się wyzbyć i przestawić na poprawną wersję).
Jeśli w twoim mieście lub okolicy są jakieś kursy chińskiego to najlepiej uczyć się właśnie tam, ale jeśli jesteś zmuszona do samodzielnej nauki (i zakładam że jest to nauka hobbystyczna) to polecam taki podręcznik: http://www.dialog.edu.com.pl/sklep.php?s=karta&id=432. W przeciwieństwie do większości publikacji na naszym rynku nie są to rozmówki lub rozbudowane rozmówki, a normalny podręcznik napisany zrozumiałym językiem (bez zbędnego językoznawczego pieprzenia) który w każdej lekcji wprowadza nowe słówka, gramatykę, znaki i pozwala poćwiczyć i osłuchać się z wymową (stąd te 3 cd). Oczywiście nauka z samym podręcznikiem nie nauczy cię prowadzić jakichś bardziej skomplikowanych rozmów (niż te o pytanie jaka jest pogoda lub gdzie kupić ryż) czy pisać jakichś dłuższych wypowiedzi bo do tego niezbędny jest nauczyciel, ale uważam że jak już chce się zainwestować w jakąś książkę po polsku do chińskiego to najlepiej właśnie w tę (zwłaszcza, że wyszła jej kontynuacja więc uczeń nie kończy nauki na bardzo podstawowym poziomie jak to ma miejsce w większości pseudo podręcznikow).

Co do podręcznika poleconego przez Niltinco, to nie zgodzę się, że brak tam językoznawczego pieprzenia. Moim zdaniem laik będzie musiał poświęcić trochę czasu na przyswojenie sobie terminologii używanej w wyjaśnieniach gramatycznych.

Hej,osobiscie polecam New Practical Chinese Reader,moja uczelnia korzysta z tej serii juz wiele lat.

http://www.hanyu.com.cn/oldedition/En/htm_newlesson/mulu.htm

Uwazam ze ksiazka jest swietna,przejrzysta i zrozumiala.Dodatkowo polecam strone gdzie znajdziesz wiele ciwkawostek zwiazanych z jezykiem chinskim,jak rowniez slownik(dostepne audio z wymowa),edytor chinskich znakow i kilka interesujacych drobnostek.Dobrej zabawy i wytrwalosci w nauce!

http://www.chinese-tools.com/

Sęk w tym, że nie ma jednego dobrego podręcznika, nawet do gramatyki, i że nie da się nauczyć chińskiego z samych podręczników. Mi Chinese Reader pomógł umiarkowanie, jeśli nie tylko iluzorycznie. Gdy jeszcze nie byłem w stanie czytać tekstów autentycznych, czytanie tekstów z NPCR motywowało w chwilach zwątpienia, przypominając że coś jednak już umiem. Załatw sobie parę różnych książek np. podręcznik wydany przez Routledge (całkiem obszerny, przydał mi się na dosyć długo), Audio Visual Chinese i NPCR, wałkuj przykładowe zdania i przede wszystkim ucz się znaków, bo gdy już zaczniesz czytać to wszystko, łącznie z gramatyka, stanie się o wiele prostsze. I zupełną nieprawdą jest, ze nie da się nauczyć chińskiego samemu. Ja się nauczyłem. Jestem w stanie się swobodnie komunikować, czytam książki, prasę, mam chińskich znajomych i póki co nogi w Chinach nie postawiłem. Jeśli jesteś bystra, to z czasem poprawisz swoje błędy, zarówno gramatyczne jak i te dotyczące wymowy. Grunt to odpowiednia motywacja, czego jak już zostało wspomniane nie zastąpi nawet sinologia na uniwerku. W domu nikt nie każe ci się uczyć i to jedyna różnica. A motywacji musisz mieć sporo, bo nauka do jakiegokolwiek rozsądnego poziomu będzie cię kosztować ogrom pracy. Nigdy specjalnie nie uczyłem się matematyki, prawdę mówiąc to ze względu na lenistwo, abnegacje i ogólne kiełbie we łbie, w liceum prawie co semestr miałem z niej zagrożenie, a teraz nauka rachunku całkowego na poznańskim UE to lajcik w porównaniu do nauki pierwszych znaków. Bądź wytrwała! Na końcu drogi znajduje się olbrzymia satysfakcja z owoców własnej pracy, dostęp do fascynującej kultury i 1,3 mld potencjalnych przyjaciół. A tak poza tym to olałbym w ogóle uczenie się gramatyki w czystej formie, może na samiutkim początku, a zamiast tego słuchał codziennie kilku lekcji ChinesePod'a, dokładnie analizując transkrypty z dialogami. 一石两鸟, osłuchasz się trochę i nauczysz gramatyki na raz, mów do siebie, konstruuj zdania podobne do tych z nagrań / podręcznika i poznaj jakichś Kitajców, gdy już coś będziesz umieć. Powodzenia:)

Ależ ja się uczę chińskiego, by na chińskiej ziemi nogę swoją postawić! I jeśli wszystko ładnie pozaliczam to może już od przyszłego roku będzie mi dane kontynuować tam studia:) Zauważ że nie powiedziałem, że wyjazd nie jest najlepszą formą nauki. To się rozumie samo przez się przecież, ale nie wszyscy jednak mają taką możliwość. A co do kreatywności to, choć jest istotna, to za Chiny Ludowe nie zastąpi ciężkiej pracy, może jej jedynie towarzyszyć i czynić przyjemniejszą. Im dalej w las tym ciekawiej, wiadomo, można oglądać seriale czy filmy (gdzie 口语 od groma), nawet grać w madzianga z voice chatem. Co kto lubi, sky is the limit. Ale żeby być w stanie zrobić jakąkolwiek z wyżej wymienionych rzeczy to trzeba umieć te parę tysięcy słów, czyż nie? I tu wchodzi ciężka praca właśnie.