Moim zdaniem słowo klucz to "jakość". Jak się uczysz (często, systematycznie, sumiennie, rozumnie itp.; lub przeciwieństwa tych przymiotników) tak długo się uczysz.

Znam wiele osób, które twierdzą, że mówią płynnie po chińsku. To fakt, radzą sobie w życiu, ale nie potrafią przeczytać ze zrozumieniem artykułu w chińskiej gazecie...

  A wy jak się go nauczyliście??? Oraz jaki dialekt??? Mandaryński?

  Chciałbym się nauczyć tego języka ( tak samo jak japońskiego ale zniechęca mnie to , iż ludzie dookoła mnie mówią żę chiński i wszystkie inne języki azjatyckie są tak trudne że to nie ma sensu

  Widzę ze ximinez nawet uczy chińskiego...chmmm

Ja jestem typowym przykładem tego, że można niezależnie od wieku uczyć się tego języka. Będąc pierwszy raz w Chinach w 2005 oprowadzająca mnie po Szanghaju studentka sinologii dała mi do zrozumienia że w moim wieku (miałem wtedy 46) to za późno. Odpuściłem. W 2008 zdarzyło mi się pojechać ponownie. Poznałem wtedy kolegę, teraz mogę go nazywać przyjacielem, który pokazał mi kilka znaków i wytłumaczył co one znaczą. Był po roku nauki chińskiego w Warszawie. Zadziałało przykładem. Po powrocie pierwsze kroki to Instytut Konfucjusza w Krakowie. W zeszłym roku zdałem nowy HSK na poziomie 3. W tym roku przymierzam się do czwórki. Można powiedzieć że to niewiele po 2 i pół roku nauki, ale wielu i tego nie zrobiło. Najważniejsza jest wytrwałość. Z grupy z którą startowałem (12 osób) zostałem sam. Mniej więcej co semestr grupa topnieje o 30-40 procent. Młodzi ludzie potrafią uczyć się dużo szybciej ode mnie ale często nie mają odpowiednio długoterminowej determinacji i wtedy zabawa się kończy. Aby sprawdzić czy to nie słomiany zapał spróbuj zapisać się dzisiaj na kurs chińskiego i zobacz jak długo wytrzymasz. Niewiele masz do stracenia. To nie małżeństwo, rozwód albo separacja nic nie kosztują. Trochę czasu zmarnujesz, ale po latach nie nazwiesz z pewnością tego czasu zmarnowanym. Poznasz nowych, podobnych do Ciebie ludzi.
Ximenez ma rację. Jak złapiesz tego bakcyla to będzie to zabawa na całe życie. Jak masz umysł odkrywcy to codzień odkryjesz jakiś nowy znak, którego jeszcze nie znałeś i rozwiniesz swą wyobraźnię. Kończę bo jutro dyktando, trzeba poryć trochę nowych znaków.

  A ktoś z was zna j. japoński??? Tak z czystej ciekawości? Bo tak patrzyłem to w warszawie ( i zapewne w polsce) dominują szkoły j. chińskiego nad szkolami j. japonskiego. Zadaje sobie często pytanie dlaczego? Przeciez do chin trzeba miec wize, nie jest to kraj 'wolny' tak jak japonia. Itd.
Interesuje się z grubsza ok. 10 miastami, są to duże miasta np. Wuhan i chciałbym was zapytać czy występują w nich takie przypadki o których mówił mi znajomy a dokładniej: raz na jakiś czas do sklepu trafiają laptopy, dajmy na przykład TOSHIBA i tak jak w Polsce w latach 80 tych w nocy przed dostawą ustawiają się kilkuset osobowe kolejki i mówił że tak samo jest z butami. W jakimś sklepie miała być dostawa NIKE'ów to  kilkaset osób dzień przed sterczało. Jak przyjeżdża do Polski to kupuje sobie kilka par butów podobno . Nie wiem z jakiego miasta pochodzi ale wydaje mi się że raczej w takim WUHANIE  czy Chongqing jest laptopów oraz butów w dostatek...A może się mylę???

   I jak uważasz trudny ten japoński?