Fascynujacy artykul - dzieki za jego popelnienie!

Przeczytałam już jakiś czas temu. Gratuluję.

3Q, BB!
Na Tajwanie QQ jest popularne? Oni są tam pono ostrożni w kwestii softu z 大陆？

chiński slang internetowy to studnia bez dna. Chińczycy bawią się skrótami i zapisami fonetycznymi, słynne już 886 (baibai le), TMD (tamade). Jestem w trakcie pisania słownika więc chętnie wymienię się uwagami :-). Nawiązując do Twojego arytkułu polecam "Cyberprzestrzeń o chińskiej charakterystyce", czyli artykuł Kathrine Hartford [“Cyberspace with Chinese Characteristics”] Zob. http://china-wired.com/pubs/ch/home.htm.
Tak na marginesie wiecie jak brzmiała treść pierwszego maila wysłanego po chińsku?
"Przekroczyć Wielki Mur, aby połączyć sie ze światem" 哈哈.
Życzę wszystkim 文明办网，文明上网！

Zhi Laohu, czy chodzi przypadkiem o zachinyludowe? Bo jak tak, to to mój (raczkujący, więc uprasza się o wyrozumiałość) blog jest.
I jeśli to do niego będziesz zaglądał, to będę czuć się wyróżniona!

A apropos chińskiej sieci - ostatnio popełniłam dwa teksty o tejże, oba w druku. Ale w sumie to się trochę boję, bo pisałam z nieco innej niż obowiązująca w Polsce perspektywy - tylko trochę o GFW, a trochę o odrębności formatów, wzorach z Korei, o Web 2.0 i o tym, co robi w, i jakie podejście do sieci ma przeciętny przedstawiciel 80后 i 90后. A mówienie o chińskiej sieci w kontekście jakimkolwiek innym niż wiadomy powoduje furię u niektórych bojowników, obrońców i innych znawców. Ech, dobrze, żem wyemigrowała  zawczasu

A jeśli chodzi o anty 韩流, to poniżej, to ze skandalizującej japońskiej mangi 嫌韓流. Zgadnijcie, którzy to Korańczycy a którzy Japończycy. Jak kto z obecnych się wyznaje na tych robaczkach, to może mogłaby/mógłby rzucić okiem i rzec, czym konretnie się tu rzuca? (choć w sumie można się domyśleć):

Choć gwoli sprawiedliwości trza dodać, że Koreańczyk naturalnie też potrafi, kto ciekawy niech sprawdzi sobie tekst pieśni "F_CK ZAPAN" (choć celem streszczenia można ograniczyć się do lektury tytułu) krążącej swego czasu po sieci.

Kulawy paradygmat. Ja patrząc na niektóre wypowiedzi (np. tę odpowiedź na Twój tekst) mam wrażenie, że nic się nie da zmienić, bo tu nie tyle chodzi o Chiny, nie wiem nawet, czy głównie chodzi o Tybet (ten tekst i wiele jemu podobnych, delikatnie mówiąc nie zdradza zbyt wielkiego zrozumienia wartości buddyjskich ani wyrozumienia dla sytuacji Tybetu). Chiny to nie tyle Chiny, ale i idealny i bardzo potrzebny w Polsce chłopiec do bicia (daleki, wiadomo, że raczej nie odpowie, przynajmniej nie tak jak Rosja, no i "uosabia" wszystko z czym Polska się bohatersko rozprawiła - komunizm, totalitaryzm, ucisk małych bohaterskich narodów, no i oczywiście nazizm).

Przypomniało mi się ubiegłoroczne spotkanie z Dalajlamą na Torwarze. Dalajlama przez 2 godziny mówił o współczuciu etc. Potem były pytania z sali. Pytanie: "Czy to grzech nienawidzić Chińczyków?" Dalajlamie tłumacz musiał dwa razy powtarzać, bo nie mógł uwierzyć. Wybałuszył oczy, po czym powiedział tylko: "Oh yes!!"
 
Jeden z tekstów o sieci, jak się zgodzi zleceniodawca, a pewnie tak, pewnie wetknę na bloga (choć w sumie jak mi ma ktoś tam wytykać od "sprzedawczyków za srebrniki komunistycznych siepaczy" - kiedyś usłyszałam coś takiego), to może i nie warto. Zobaczę, jak nie, to po prostu prześlę.

A mnie się wydaje, że fundamentalnym problemem jest tutaj jednak ignorancja. (...) Nielicznych polemistów, którzy się na rzeczy znają, można przy tym rzeczywiście skutecznie zbyć zarzutem "wysługiwania się komunie", co skutecznie pomaga w trzymaniu (żenująco niskiego) poziomu dyskusji.

To niestety prawda. Ale łudźmy się - mainstreamowe media to nie uniwersystet. Muszą upraszczać, stawiać przemawiające do wyobraźni diagnozy. Grunt, by przy tym upraszczaniu nie przepalić bezpieczników.
Na Zachodzie taką rolę odgrywa chińska diaspora. U nas ostatnio zaczęła ona się powiększać. Z czasem może doczekamy się swojego anti-CNN. A może nie, bo Wietnamczyków jest w Polsce mnóstwo, a mimo to ogólnospołecznym dyskursie niemal nie istnieją.
Poprawie nie sprzyja też obecny kryzys.

(...) mainstreamowe media to nie uniwersystet. Muszą upraszczać, stawiać przemawiające do wyobraźni diagnozy. Grunt, by przy tym upraszczaniu nie przepalić bezpieczników.

Media nie są naturalnie forum dla akademickiej dyskusji, ale w Polsce problemem są nie tyle efektowne medialne uproszczenia, co często najzwyklejsze, a jednocześnie nierzadko rażące wprost, błędy... Na to nakłada się oczywiście ideologiczne zacietrzewienie. Nie chodzi tu już nawet o negatywne opinie na temat Chin - każdy ma do nich prawo i każdy z nas tutaj mógłby zapewne wygłosić (i przecież wygłasza) wiele krytycznych uwag na temat Państwa Środka. Chodzi czasem po prostu o elementarne fakty, a tych można i trzeba wymagać nawet od upraszczającej obraz świata publicystyki.