Uczę się samodzielnie chińskiego i bardzo ciężko wchodzi mi gramatyka. A to dlatego, że nie mam się skąd jej uczyć. W tym wątku chciałbym dowiedzieć się co nieco na temat różnych zagadnień gramatycznych.
Po pierwsze: partykuła 把, kiedy ją używamy? W mądrej książce wyczytałem:"partykuła accusatiwu,przenosząca prepozycyjnie dopełnienie przedmiotowe". Nigdy nie miałem do czynienia z językoznawstwem i nie mam pojęcia co to znaczy. Proszę o w miarę proste wytłumaczenie.

Cytuj

Uczę się samodzielnie chińskiego i bardzo ciężko wchodzi mi gramatyka. A to dlatego, że nie mam się skąd jej uczyć.

Skoro nie masz się z czego uczyć chińskiego, a jednocześnie twierdzisz, że się go uczysz to jak ta Twoja nauka wygląda?

Ironia ? Może nie każdy ma możliwość nauki na "wyższym poziomie", nie widzę nic złego w tym, że się uczy, a przynajmniej próbuje, może najpierw teoria a potem praktyka ?

Partykułę 把 stosuje się do "wystawiania" dopełnienia przed orzeczenie.

W chińskim normą są zdania budowane według schematu: podmiot + orzeczenie + dopełnienie.

Zdania z partykułą 把 łamią ten schemat, gdyż dopełnienie (czyli obiekt poddawany danej czynności) znajduje się w tym wypadku przed orzeczeniem, a nie po nim i otrzymujemy schemat:

podmiot + 把 + dopełnienie + orzeczenie (+ ewentualnie drugie dopełnienie - dopełnienie dalsze)

To jest oczywiście schemat podstawowy, może wypaść podmiot, a także mogą pojawić się np. określenia czasu itd.

W wypadku tych zdań orzeczenie jest z reguły uzupełnione przez komplement, partykułę czy dopełnienie dalsze, nie jest to zatem "goły" czasownik.

Np.

我把书放在桌子上。

我 (podmiot) 把 书 (dopełnienie) 放在 (orzeczenie) 桌子上 (określenie miejsca)。

albo

他把礼物送给我。

他 (podmiot) 把 礼物 (dopełnienie bliższe) 送给 (orzeczenie) 我 (dopełnienie dalsze)。

To, co występuje w połączeniu z 把 jest bezpośrednio poddane danej czynności (tak jak w podanych przykładach książka, która jest "poddawana" czynności umieszczenia jej na stole czy prezent, który jest "poddawany" czynności podarowania go mnie).

Dziękuję za odpowiedź! A'propos jak jest: dziękować za coś... np: dziękuję Ci za prezent.

Ironia ? Może nie każdy ma możliwość nauki na "wyższym poziomie", nie widzę nic złego w tym, że się uczy, a przynajmniej próbuje, może najpierw teoria a potem praktyka ?

Raczej ciekawość z jakich materiałów korzysta przy nauce skoro nie ma tam gramatyki .

@Yao Laoshi

Z technicznego punktu widzenia właśnie tak. Ale nie można nie dodać, że zabieg ten powoduje drobną modyfikację znaczeniową. Zupełnie jak w polskim w takich przypadkach. Konstrukcja z 把 ma służyć położeniu szczególnego nacisku na tenże poddawany czynności przedmiot. Czyli nie stwierdza się samej czynności jako takiej ogólnie, ale najważniejsze jest tu, co dokładnie zostało albo ma zostać tej czynności poddane.

Zgadzam się, rzeczywiście dopełnienie zostaje w tej konstrukcji w szczególny sposób wyeksponowane.

A no właśnie. Z reguły, i to jest między innymi to, co wryło mi się w głowę po zajęciach z doktorem Sie-Grabowskim, partykułę 把 stosuje w przypadkach, kiedy zachodzi ruch, przemieszczenie się i tym podobne machlojki. Co doskonale widać w przykładach podanych przez Yao.

Dlatego zdanie z pracą jest błędne, przy straszeniu dziecka również błędem jest użycie 把. Z tymi włosami nie jestem już taki pewien, ale jest to fizyczna zmiana stanu i tu nie razi mnie to tak, jak w przypadku pozostałych dwóch zdań.

To tyle z cyklu pogadanek na temat "Przypadki studentów dra 谢"

A to ciekawe, Chińczyk... Hm, no tak, ale, jak wszem wobec wiadomo, jeśli chodzi o język ojczysty, to nigdy nie jest ślicznie by the book

Są możliwe dwa warianty powyższego zdania:

1. 明年我要去中国
2. 我明年要去中国

我要去中国明年 jest niedopuszczalnym błędem. Tak więc, jak widzisz, okolicznik czasu nie zawsze musi stać na początku, jednak pełnej dowolności też nie ma.