Piękne, zabawne, dowcipne... niczym drogocenne klejnoty trzymane za murami Okiyo.. pozbawione prawa do miłości, tożsamości i smutku... zawsze idealne.. to właśnie Gejsze. Często przez obcokrajowców były mylone z prostytutkami... choć niesłusznie.
Samuraje... silni, odważni, znający sztuki walki, świetnie władający bronią...

Co sądzicie o ludziach którzy podejmowali się tych niecodziennych "zawodów" ?  Czu uważacie, że można to traktować jako coś w rodzaju misji ?

Zapraszam do dyskusji

Po pierwsze nie okiyo tylko okiya .
Gejsze obecnie wybierają swój zawód, ale dawniej były po prostu sprzedawane jako małe dziewczynki do domu gejsz. Pracowały tak długo, aż spłaciły swój dług za naukę, utrzymanie i stroje, praca była również na kontrakt (tak samo jak w przypadku prostytutek). Przeważnie żyły krótko bo codzienne libacje alkoholowe, w których z racji zawodu musiały brać udział, wykańczały ich organizm. Gejsza mogła być prostytutką tylko jeśli miała podwójną licencje. W dawnej Japonii prostytucja była legalna i każda prostytutka musiała mieć licencje na swój zawód (było to swoistym certyfikatem jakości) i każda gejsza musiała mieć licencje na gejszowanie . Te licencje wprowadzono po to by nie było konfliktu interesów ^^. Zwykle jednak gejsze się nie prostytuowały bo nie musiały oraz samodzielnie nie były wstanie założyć kimona (które razem z pasem waży 25-30 kg). Gejsza za to musiała mieć (jeśli chciała się liczyć w świecie „kwiatów i wierzb”) swojego danna czyli opiekuna, który łożył na jej utrzymanie i stroje w zamian za co mógł sypiać ze swoją podopieczną.

Co do samurajów to nie byli oni raczej "bohaterami" z wyboru. Samurajowie to cała kasta, do której nie każdy mógł należeć, a zawód przechodził z ojca na syna oraz córke bo i kobiety z rodziny samurajskiej pobierały nauki władania bronią (głównie naginatą czyli japońską halabardą), musiały umieć popełniać samobójstwo (w wypadku kobiet to cios z serce lub podcięcie gardła) oraz czasami brały udział w wojnach jak np. waleczna Tomoe Gozen.
Samurajowie powinni być silni, odważni i świetni we władaniu bronią, ale to oczywiście ideały . Prawda wyglądała tak, że samuraj potrafił obrazić się o byle co i stawać do walki (i ginąć) o zwykłe pierdoły jak zawadzenie swoją bronią o broń samuraja przechodzącego obok. W praktyce niejednokrotnie kobiety samurajskie bardziej przestrzegały bushidou niż mężczyźni, którzy lubili się bawić i nie zawsze czuli na sobie obowiązek służby za wszelką cenę. Oczywiście wielu samurajów była wyjątkowo oddana swojemu panu i o nich są legendy, ale trzeba pamiętać, ze samuraj też człowiek i nie każdy był kryształem .

Kwestia mizuage jest sporna bo mizuage jako oddanie dziewictwa temu, kto więcej zapłaci było popularne wśród prostytutek, zwłaszcza tych wyższej klasy zwanych Tayu (z wyglądu przypominały gejsze, ale miały pas wiązany z przodu). Mineko Iwasaki (bardzo znana gejsza XX w) w swej książce opisywała mizuage jako przecięcie wstęgi w fryzurze maiko co było symbolem przejścia w dorosłość i stania się geiko (co wiązało się ze zmiana statusu, ubioru i fryzury). Iwasaki twierdzi, że mizuage opisywane w "Wyznaniach gejszy" jest pomylone z mizuage Tayu, ale nie wiadomo, czy autorka nie chciała po prostu wybielić dawnych praktyk gejsz.
Nie wiem czy jakaś dziewczynka dawniej marzyła o zostaniu gejszą bo ciężko mi uwierzyć by 4 latki z chłopskich rodzin miały takie marzenia, a takie dziewczynki były sprzedawane. Obecnie gejsze są tylko z wyboru i nie mogą rozpocząć nauki wcześniej niż bodajże w wieku 15 lub 17 lat.

Podstawowy problem w postrzeganiu gejsz to "dziura informacyjna". Dla ludzi Zachodu istnieją tylko 2 wersje, które często się ze soba mieszają: gejsza-prostytutka sprzed 150 lat i gejsza dzisiaj, ale nic pomiędzy tymi okresami.

Gejsza mogła być prostytutką tylko jeśli miała podwójną licencje. W dawnej Japonii prostytucja była legalna i każda prostytutka musiała mieć licencje na swój zawód (było to swoistym certyfikatem jakości) i każda gejsza musiała mieć licencje na gejszowanie . Te licencje wprowadzono po to by nie było konfliktu interesów ^^.

Środowisko gejsz wykształciło się w obrębie dzielnic rozrywki, gdzie pracowały prostytutki. Początkowo było ich bardzo mało i stanowiły nieformalną grupę, a dopiero po pewnym czasie wprowadzono kenbany, które uregulowały ich status i wspomniane "gejszowanie". Kwestia podwójnej licencji to raczej kolokwializm niż rzeczywisty przepis. Po prostu część gejsz puszczała się z klientami i w ten sposób dorabiała na boku. O takiej gejszy ze złą reputacją mówiło się właśnie, że ma "podwójną licencję". Nie zawsze jednak administracja była zgodna co do tego, która grupa gejsz może uprawiać seks z klientami, a która nie. Przykładowo machi geisha to gejsza z miasta, która pracowała poza licencjonowanymi dzielnicami rozkoszy i ona mogła sypiać z klientami. Ze względu na to wkraczanie w kompetencje yujo (prostytutek) wprowadzono regulacje, że gejsza nie może siadać blisko klienta, musi mieć skromniejszy strój i nie może wpinać ozdób we włosy. Ponadto za odebranie klienta prostytutce, gejsza mogła dostać zakaz pracy na wiele dni lub na zawsze. Fakt, że wprowadzono takie regulacje świadczy o tym, że kiedyś kobiety na licencji gejszy także się prostytuowały. Chociaż w zasadzie ten problem był obecny jeszcze na początku XX w.. W sondażu przeprowadzonym w 1928 roku wyszło, że 80% gejsz z Tokio świadczyło usługi seksualne za pieniądze i to z klientami, których widziały po raz pierwszy. Z biegiem czasu środowisko gejsz zaczęło eliminować aspekt seksualny ze swojej profesji na rzecz sztuki oraz umiejętności zabawienia towarzystwa.

Zwykle jednak gejsze się nie prostytuowały bo nie musiały oraz samodzielnie nie były wstanie założyć kimona (które razem z pasem waży 25-30 kg)

Nie musiały, ale z kimonem to musze coś dodać. Poślednie prostytutki owszem nie miały problemu ze strojem, bo nosiły proste kimona przewiązywane szarfą, ale np. tayu, czyli prostytutka z najwyższej półki nosiła takie bogate kimona, że pewnie sama też nie była w stanie się ubrać, a już na pewno nie przewiązać obi.

Kwestia mizuage jest sporna bo mizuage jako oddanie dziewictwa temu, kto więcej zapłaci było popularne wśród prostytutek, zwłaszcza tych wyższej klasy zwanych Tayu (z wyglądu przypominały gejsze, ale miały pas wiązany z przodu). Mineko Iwasaki (bardzo znana gejsza XX w) w swej książce opisywała mizuage jako przecięcie wstęgi w fryzurze maiko co było symbolem przejścia w dorosłość i stania się geiko (co wiązało się ze zmiana statusu, ubioru i fryzury). Iwasaki twierdzi, że mizuage opisywane w "Wyznaniach gejszy" jest pomylone z mizuage Tayu, ale nie wiadomo, czy autorka nie chciała po prostu wybielić dawnych praktyk gejsz.

Dzisiaj wygląda to pewnie tak jak opisała to Iwasaki, bo i gejsze nie są zainteresowane prostytucją, nie ma takiej potrzeby i wogóle jest to zakazane. Ale skoro kiedyś świat gejsz i prostytutek był tak mocno związany to zapewne mizuage wiązało się z inicjacją seksualną. Zresztą potwierdzenie tego znajduje się u L.Dalby, która badała świat gejsz w latach 70-tych. Wspomina ona rozmowę na jednym z przyjęć i starsze geiko (które debiutowały jeszcze przed II wojną światową) przyznały, że ich mizuage wiązało się właśnie z pierwszym kontaktem seksualnym.

Nie wiem czy jakaś dziewczynka dawniej marzyła o zostaniu gejszą bo ciężko mi uwierzyć by 4 latki z chłopskich rodzin miały takie marzenia, a takie dziewczynki były sprzedawane

No z tym wiekiem to bym tak nie przesadzała. 4-letnie dziecko to się nawet na shikomi (służąca) nie nadaje. Jak dziewczynka zaczęła zgodnie z zasadą 6-6-6 to już było wielkie halo i prestiż, ale zwykle dotyczyło do jedynie córek gejsz. Ja bym sugerowała bardziej 7-8 lat -> to by dawało jakieś 5-6 lat nauki do czasu debiutu jako maiko. A dzieci z chłopskich rodzin to pewnie na oczy gejszy nie widziały i tak na prawdę nie wiedziały co je może czekać. Dopiero po pewnym czasie mogło się okazać, że dzięki temu nie umarły z głodu i żyło im się "całkiem" nieźle.